امروز سه شنبه - 20 آذر 1397
دولت مطالبه‌گری خود از معادن را کم کند
مهرداد اکبریان، رئیس انجمن سنگ آهن ایران
دولت مطالبه‌گری خود از معادن را کم کند
تاریخ انتشار : 21 آبان 1397
هدف صنعت سنگ آهن و تولیدکنندگان این بخش در کشور در درجه نخست تامین نیاز بازار داخلی است و مازاد نیاز صنعت فولاد، صادر می‌شود. فعالیت در این حوزه علاوه بر تحقق نیاز صنعت فولاد کشور، نقش اثرگذاری در ارزش آفرینی و اشتغال‌زایی را نیز فراهم می‌کنند. متاسفانه در شرایط کنونی صادرکنندگان حوزه معدن به‌علت فشارهای داخلی و فشارهایی که به‌علت تحریم‌های آمریکا علیه ایران به وجود آمده است، بیش از پیش با مشکل مواجه شده‌اند.

معادن یکی از پیشران‌های اقتصادی در کشورهای با منابع غنی معدنی به‌شمار می‌روند. ایران از ذخایر قابل توجه سنگ آهن برخوردار است و از این رو فعالیت در حوزه سنگ آهن و حلقه‌های بعدی زنجیره‌ این صنعت، اهمیت ویژه‌ای دارد. هدف صنعت سنگ آهن و تولیدکنندگان این بخش در کشور در درجه نخست تامین نیاز بازار داخلی است و مازاد نیاز صنعت فولاد، صادر می‌شود. فعالیت در این حوزه علاوه بر تحقق نیاز صنعت فولاد کشور، نقش اثرگذاری در ارزش آفرینی و اشتغال‌زایی را نیز فراهم می‌کنند. متاسفانه در شرایط کنونی صادرکنندگان حوزه معدن به‌علت فشارهای داخلی و فشارهایی که به‌علت تحریم‌های آمریکا علیه ایران به وجود آمده است، بیش از پیش با مشکل مواجه شده‌اند. بر همین اساس پایگاه خبری تحلیلی فلزات آنلاین به گفت‌وگو با رئیس انجمن سنگ آهن ایران پرداخته است. مهرداد اکبریان اعتقاد دارد کاهش مطالبه‌گری دولت از معادن در شرایط کنونی اقتصادی و سیاسی کشور ضروری است. متن کامل این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.

به عقیده جنابعالی، فعالیت در حوزه سنگ آهن از چه اهمیتی برای کشور برخوردار است؟

صنعت سنگ آهن از اکتشاف منابع معدنی این محصول آغاز می‌شود و تا گندله‌سازی ادامه دارد. در واقع این صنعت را باید شامل حلقه‌های اکتشاف، استخراج، تولید سنگ آهن دانبه‌بندی، تولید کنسانتره و گندله سازی دانست. ادامه این زنجیره تحت عنوان صنعت فولاد، فعالیت می‌کند. اما آنچه که اهمیت دارد این است که زنجیره یاد شده به‌صورت پیوسته عمل می‌کند. درنتیجه عملکرد حلقه‌های مختلف بر یکدیگر تاثیرگذار خواهند بود. بدین معنی که وضعیت صنعت فولاد چه در سطح بین‌المللی و چه در بازار داخلی بر سنگ آهن و حلقه‌های متصل به آن تاثیرگذار است. حال سنگ آهن نیز بدون شک اثرات قابل توجهی بر فولاد خواهد داشت.

وضعیت صنت سنگ آهن کشور را در حال حاضر چطور ارزیابی می‌کنید؟

طی چند سال اخیر اتفاقات خوبی در حوزه صنعت سنگ آهن و فولادسازی کشور افتاد. واحدهای کنسانتره‌ و گندله‌سازی جدیدی راه‌اندازی شدند و بخش فولاد کشور جان تازه‌ای به خودگرفت. صادرات و حضور در بازارهای بین‌المللی تاثیر بسزایی در بهبود وضعیت صنعت فولاد داشت. همین امر نیز رونق بیشتر بخش سنگ آهن را به دنبال داشت. خوشبختانه درحال حاضر صنعت سنگ آهن کشور در شرایطی به سر می‌برد که اگر تحریم‌های جدید مانع از فعالیت و صادرات واحدهای فولادی کشور نشوند بخش معدن کشور می‌تواند نیاز این واحدها را به خوبی و به‌طور کامل برطرف کند. اما اگر تحریم‌ها جدی‌تر از تصور و پیش‌بینی ما باشند می‌توانند تولیدکنندگان را با معضلات بسیاری مواجه کنند. تحریم‌ها بر بازار داخلی نیز اثرگذارند و سرانه مصرف فولاد را کاهش می‌دهند. همین افت سرانه مصرف فولاد بر روی تولید بسیاری از مواد معدنی به‌خصوص سنگ آهن نیز اثرگذار خواهد بود و این مشکل نیز بر چالش‌های فعلی این حوزه می‌افزاید.

مهم‌ترین چالش‌هایی که فعالان صنعت سنگ آهن کشور در حال حاضر با آن‌ها مواجه هستند را چه مواردی می‌دانید؟

سنگ آهن تولید شده در کشور در درجه اول نیاز صنعت فولاد داخلی را تامین می‌کند و مازاد آن صادر می‌شود. درحال حاضر صادرکنندگان سنگ آهن کشور همچون صادرکنندگان سایر تولیدات با بحران جدیدی به نام تحریم مواجه هستند. بدون شک تحریم‌های اعمالی علیه ایران، شرایط فعالیت تولیدی و اقتصادی را دشوارتر از گذشته خواهد کرد. تحریم‌ها از یک سو نقل‌وانتقال پول را دشوار می‌کند و از سوی دیگر نیز تولیدکنندگان داخلی برای فروش محصول خود ناچار هستند سراغ شرکت‌هایی با اعتبار کمتر بروند.

طی چند سال اخیر، شرکت‌های بزرگ و معتبری با ایران همکاری کرده‌اند. اکنون این شرکت‌ها به علت ترس از شرایط تحریم‌های اعمالی ایران درحال کناره‌گیری از ادامه ارتباط با شرکت‌های ایرانی هستند. البته به جای آن‌ها شرکت‌های کوچک و متوسط (sme ها) درحال ورود برای انعقاد قرارداد با تولیدکنندگان و صادرکنندگان ایرانی هستند. اغلب این شرکت‌های کوچک و متوسط از اعتبار کمتری برخوردارند و همین امر از اعتبار قراردادهای ما در آینده خواهد کاست و صاددرکنندگان را با ریسک‌های بیشتری مواجه خواهد کرد.

دشوار شدن حمل‌ونقل‌های بین‌المللی در دور جدید تحریم‌ها از دیگر مواردی است که صادرات محصول را با دشواری روبرو می‌کند. حجم عمده‌ای از تجارت جهانی از مسیر دریا انجام می‌شود و از آنجایی‌که تحریم موجب می‌شود کشتی‌های کمتری به‌سمت ایران بیایند صادرات دشوار شده و هزینه‌های حمل محصولات نیز به‌مراتب افزایش خواهد یافت. این رشد قیمتی از رقابت‌پذیری محصولات صادراتی کشور در بازار جهانی می‌کاهد.

در موقعیت کنونی، و در کنار مشکلاتی که به آن‌ها اشاره کردید، عملکرد دولت را چطور ارزیابی می‌کنید؟ آیا حمایت کافی از تولیدکنندگان به عمل می‌آید؟

در کنار مشکلات خارجی که برای صادرکنندگان کشور ایجاد شده و پیشتر به آن‌ها اشاره شد، متاسفانه شاهد آن هستیم که سیاست‌های داخلی نیز بر مشکلات تولیدکنندگان و صادرکنندگان می‌افزاید. سیاست‌های داخلی به‌نحوی هستند که هزینه تولید و صادرات را افزایش می‌دهند و امکان رقابت را از تولیدکننده و صادرکننده داخلی سلب می‌کند. از جمله مهمترین مواردی که هزینه تولید و صادرات را به شدت افزایش داده‌اند می‌توان به سامانه نیما، نظام حقوق دولتی و... اشاره کرد. این دست قوانین دولتی که بدون کار کارشناسی و بی در نظر گرفتن شرایط تولید و فضای حاکم بر اقتصاد کشور گرفته می‌شوند، شرایط را به‌گونه‌ای تغییر داده‌اند که تولید به نفع تولیدکننده نیست و فعالیت در حوزه معدن با صرفه اقتصادی همراه نخواهد بود.

توجه به این نکته ضروری به‌نظر می‌رسد که معدن یکی از بخش‌های پیشران اقتصاد کشور است. وارد آوردن چنین لطماتی به بخش معدن به معنی تحمیل آسیب جدی به اقتصاد کشور، اشتغال‌زایی، ارزآوری و ... خواهد بود. همچنین باید خاطرنشان ساخت که این دست لطمات در موارد متعددی غیر قابل جبران هستند.

در حال حاضر بزرگترین خواسته فعالان بخش خصوصی به‌ویژه در حوزه معدن و سنگ آهن از تصمیم‌گیران دولتی چیست؟

در شرایط کنونی اقتصاد کشور در شرایط ویژه‌ای است و همین امر تولیدکنندگان را تحت فشار قرار داده است. در چنین شرایطی تولیدکننده و صادرکننده از دولت انتظار دارد تا شرایط سخت را در تصمصیم‌گیری و قانون‌گذاری مد نظر داشته باشد. زمانی که دو شرکت خصوصی یا دو فرد حقیقی نیز با یکدیگر قراردادی منعقد می‌کنند امکان ایجاد شرایط ویژه را در نظر می‌گیرند. در چنین موقعیتی انتظار می‌رود که دولت سخت‌گیری و مطالبه‌گری خود را از بخش معدن و صنعت بکاهد. درحال حاضر معادن کشور به قدری درگیر چالش‌ها و بخشنامه‌های روزمره و هفتگی هستند که فرصت کار جدی دیگری را ندارند و همین امر سبب می‌شود که این معادن زودتر از انتظار به تعطیلی کشیده شوند.

 

حال با توجه به موارد یاد شده، آینده صنعت سنگ آهن را چطور ارزیابی می کنید؟ فعالان این صنعت چه اقداماتی را برای به حداق رسیدن آسیب‌ها در دستور کار خود قرار دهند؟

در حال حاضر و با توجه به چالش‌هایی که به آن‌ها اشاره شد و نوسانات حاکم بر اقتصاد و فضای سیاسی کشور به اعضای انجمن و تولیدکنندگان سنگ آهن توصیه می‌کنم با احتیاط‌تر قدم بردارند. در قراردادهای همکاری، تعهدات بلندمدت را نپذیرند. کاهش هزینه‌های تولید و عدم پذیرش ریسک فعالیت‌های بزرگ تا زمانی که شرایط فعلی و عدم قطعیت بازار وجود دارد، ضروری است. در این شرایط خواسته معدن‌کاران از دولت محترم که بارها نیز اعلام شده، این است که معادن را به‌حال خود واگذارید. حقوق دولتی معادن کوچک رقم ناچیزی برای دولت محسوب می‌شود اما اگر دولت اعلام کند در این شرایط اقتصادی برای کمک به تولید و رونق معادن کوچک، آن‌ها را از حقوق دولتی معاف می‌کند این معادن انگیزه گرفته و می‌توانند سرپا شوند. بدون شک با توجه به اثرگذاری این معادن بر اقتصاد و اشتغال‌زایی دارند، نتیجه چنین اقداماتی برای کل کشور مفید خواهد بود.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
فرانک امیدی مهرداد ,اکبریان ,دولت ,سنگ آهن ,رئیس انجمن ,مطالبه گری 75
گالری عکس